Relacja z wystawy i koncertu „Podróż w Ogrodzie Sztuk”

W sobotę 27 maja w Scenie  Ołtarzew odbył się wieczór Artystów.

Antoni Filipowicz, architekt, malarz, pisarz zaprosił gości na wernisaż swoich obrazów zatytułowany „Moja Ojczyzna – Polska”. Poszerzył go w „Podróż w Ogrodzie Sztuk”, gdzie przewodnikiem w Ogrodzie Poezji była Ewa Dziewicka –Janicka, w Ogrodzie Muzyki Joanna Nogal – skrzypce i Agnieszka Bemowska- harfa, w Ogrodzie Śpiewu tenor Arnold Kłymkiw.

W programie słowo przeplatało się z muzyką i śpiewem. Usłyszeliśmy następujące utwory instrumentalne (w kolejności wykonywania):
– Feliks Mendelssohn-Bartholdy – Pieśń bez słów
– Gabriel Urbain Fauré – Kołysanka
– Camille Saint-Saëns – Łabędź
– Francisco Tarrega – Wspomnienia z Alhambry
– James Blake – wariacje do muzyki z filmu „Spacer w chmurach”
– Rolf Lovland – Adagio z filmu „Tajemniczy ogród”
oraz utwory wokalne:
– „Ave Maria” Franciszka Schuberta
– „Uśmiechnij się mamo” – Waldemara Koconia
– Where Do I Begin? – (Od czego powinienem zacząć, żeby opowiedzieć, jak cudowna może być miłość) z filmu „Love story” (słowa – Carl Sigman, muzyka – Francis Lai),
Poetka recytowała wiersze z nieopublikowanego tomu poezji „W stylu retro”:
„Wzgórze Słowików”, „Modlitwa o deszczowe lato”, „Kazimierskie impresje”, „ Moje Los Angeles”, „Gorycz Walldemossy”, „W liliowym zmierzchu słyszę twoje kroki” i „Krajobraz z tęczą”.

Bohater wieczoru, pan Antoni Filipowicz opowiedział gościom o tworzeniu na przykładzie wybranych obrazów („Kościół i klasztor w Oporowie”, „Pod lasem” i „Dokąd zmierzasz człowiecze?”). Poprowadził licytację jednego z nich – „Kościół i klasztor w Oporowie” na rzecz Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia. Kopie na canvasie kilkunastu obrazów Artysty można było nabyć, składając dowolną kwotę na rozwój Sceny Ołtarzew. Promował też kolejny zbiór swoich opowiadań zatytułowany „Pilnujcie Polski”. Kupujący mogli otrzymać dedykację autora.

Antoni Filipowicz zaprosił gości wieczoru do kolejnego Ogrodu – Ogrodu Tańca. Sam poprowadził z poetką panią Ewą Dziewicką-Janicką pierwsze tango „Tańcz mnie po miłości kres” Leonarda Cohena.  

Wkrótce przyszła pora na toast lampką wina i małe co nieco w kawiarence, która znajduje się tuż koło sceny.

Wieczór „Podróż w Ogrodzie Sztuk” zakończyło losowanie obrazu „Kuropatwy”. Szczęśliwcem okazała się pani Urszula Żakowska, zajmująca się ikonopisaniem.

Wydarzenie odbyło się pod patronatem i dzięki wsparciu finansowemu burmistrza miasta i gminy Ożarów Mazowiecki pana Pawła Kanclerza.

 

Biogramy artystów

Antoni Filipowicz

Antoni Filipowicz (ur. 12 czerwca 1942 w Ostrołęce) – polski architekt, malarz i pisarz. Studiował Architekturę i Inżynierię Lądową w Politechnice Warszawskiej. Oprócz pasji zawodowych dużo maluje i pisze. Malując, stosuje głównie technikę suchej pasteli. Swoje realistyczne malarstwo poświęca polskiej architekturze oraz polskiemu pejzażowi. Bliskie jest mu również malarstwo sakralne i martwa natura. Jego obrazy, oprócz prywatnych zbiorów, znajdują się w wielu biurach, kancelariach prawnych, urzędach miejskich i innych, podobnych instytucjach.

Drugą wielka pasją Antoniego Filipowicza jest pisarstwo. Pisze głównie krótkie opowiadania i białe wiersze, drukowane w każdym kolejnym numerze miesięcznika „Misericordia”. Jego opowiadania i wiersze były również wydawane w formie zbiorów. Niektóre tytuły twórczości:

 

„Było Takie Życie” – opowiadanie poświęcone ojcu artysty,
„Brudnopis Poukładanego Inaczej” – zbiór opowiadań,
„Bogu i Ludziom” – zbiór opowiadań,
„Wierszokletki Malowane Piórkiem” – zbiór wierszy,
„Wspomnienie o…” – opowiadanie poświęcone Prałatowi Tadeuszowi Uszyńskiemu,
„Posłuchajmy Synku Jak Wierzby Płaczą” – zbiór opowiadań,
I najnowszy zbiór opowiadań „Pilnujcie Polski”.

 

Artysta podczas swojej działalności zdobył wiele nagród. Oto niektóre z nich:

– Nagroda Główna za Projekt Domu Marzeń w konkursie organizowanym przez firmę projektową „Archeton”
– Cztery nagrody i wyróżnienia w malarstwie sztalugowym,
– II nagroda w konkursie organizowanym przez Ośrodek Badania Historii Najnowszej „Karta” za opowiadanie „Było Takie Życie”,
– Główna Nagroda Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy za opowiadanie „Sznurowadło”,
– Główna Nagroda Wojewody Mazowieckiego za opowiadanie „Ojciec Swoich Wnucząt”

oraz wiele pomniejszych nagród i wyróżnień.

 

 

Ewa Dziewicka-Janicka – poezja

Ewa Dziewicka-Janicka pochodzi z rodziny głęboko wrośniętej w polską historię i tradycję wojskową. Jest prawnuczką uczestników powstań narodowych 1831 r. i 1863 r. oraz wnuczką, córką i żoną żołnierzy Rzeczypospolitej. Ukończyła studia polonistyczne w Uniwersytecie Warszawskim i przez wiele lat uprawiała zawód redaktora wojskowego. Cezurą oddzielającą młodzieńcze próbki poetyckie od wierszy zaangażowanych był w 1981 r. stan wojenny. Wówczas to spod jej pióra zaczęły wychodzić wiersze tułacze, drukowane w drugim obiegu i wędrujące po kraju. Kilka z nich dotarło do środowisk polonijnych, a nawet do Watykanu. Po roku 1990 wydała trzy tomiki poezji p.t.:„Róża dla żołnierza”, „Serce” oraz „Mój stan wojenny”, które, choć zdaniem autorki niemodne a czasem niewygodne zdobyły uznanie w Biuletynie Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej, z którego redakcją poetka do roku 2010 intensywnie współpracowała. Obecnie czekają na wydanie zbiory p.t. „Pamięć”, „Kwatera Ł”, a także „W stylu retro”, z którego wiersze były prezentowane w „Ogrodzie Sztuk”.

 

Joanna Nogal – skrzypce

Joanna Nogal – skrzypaczka, fidelistka, muzykoterapeutka. Ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w Warszawie. Na początku interesowała ją tzw. „lekka muza”. Koncertowała w USA, Meksyku, Francji, Finlandii i na Bliskim Wschodzie. Od 1991 roku jest członkiem Zespołu Instrumentów Dawnych „Ars Nova”, z którym brała udział w wielu nagraniach radiowych i telewizyjnych; nagrała ok. 30 płyt; koncertuje w kraju i zagranicą Działa również w Polskim Towarzystwie Muzyki Dawnej, które realizuje wiele projektów upowszechniających ten rodzaj muzyki. Koncertuje z harfistką Agnieszką Bemowską. Pracuje również jako terapeutka w Domu Kombatanta w Warszawie.

 

Agnieszka Bemowska

Swoją przygodę z harfą rozpoczęła w wieku 14 lat pod koniec klasy ósmej. Po raz pierwszy usłyszała harfę na szkolnym koncercie i to zadecydowało o zmianie instrumentu z fortepianu na harfę. Wtedy właśnie poznała Panią profesor Katarzynę Staniewicz – Wasiółkę.

W roku 1989 ukończyła Akademię Muzyczną im. I.J. Paderewskiego w Poznaniu. Podczas studiów brała udział w Międzynarodowym Kursie Harfowym Sindelfingen (Niemcy) prowadzonej przez profesor Urszulę Holliger oraz w innych kursach harfowych. Współpracowała z filharmoniami w Poznaniu, Szczecinie, Łodzi, Olsztynie, Białymstoku oraz NOSPR-em w Katowicach. Od roku 1990 jako solistka bierze udział w nagraniach radiowych i telewizyjnych z Polską Orkiestrą Radiową w Warszawie. Bierze udział m.in. w:

  • Festiwale Muzyki Filmowej w Poznaniu i Warszawie,
  • Wielka Gala 80-lecia Polskiego Radia, Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu (2005 r.)
  • nagrania radiowe do filmów: m.in.
    • „Tato” (1995 r.)
    • „M jak miłość”(2000 r.)
    • „Król Sokołów”(2000 r.)
    • „Saga prastarej puszczy” (2007-2008 r.)
    • „Operacja Dunaj” (2009 r.)
  • nagrania płyt CD z Polską Orkiestrą Radiową:
    • Krzesimir Dębski „Polskie lata sześćdziesiąte”
    • „Psalmy- artyści polscy Janowi Pawłowi II w hołdzie”
    • „De Mono- symfonicznie”
    • „Perfect- symfonicznie”

Współpracuje również z Teatrem Polskim i Narodowym w Warszawie biorąc udział w następujących przedstawieniach teatralnych:

  • W. Szekspir „Sen nocy letniej” w reż. J. Kiliana
  • „Nie-Boska komedia” w reż. J. Grzegorzewskiego (2001 r.)
  • „Umowa czyli łajdak ukarany” w reż. J. Lasalle (2009 r.)

Jako solistka w 2007 roku brała udział w XII Pomorskim Festiwalu Poetyckim im. ks. J. Pasierba w monodramie p.t. „Szepty Pana Boga”.

Brała udział w cyklach koncertów Warszawska Jesień, m.in. wrzesień 2009 r. – premiera utworu Pawła Szymańskiego „A piu corde” na fortepian i harfy.

Marzec 2014-2015 r. – premiera spektaklu „Sen o krzyżu” – staroangielski poemat mistyczny w przekładzie M. Opalińskiej z udziałem aktorów i harfy w reż. Barbary Dobrzyńskiej

W 2004 roku ukończyła Studium Wychowania Muzycznego Carla Orffa w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie i poszerza swoją wiedzę uczestnicząc corocznie w Ogólnopolskich Warsztatach Orffowskich. Daje jej to wiele satysfakcji podczas pracy z dziećmi w szkole w Sulejówku, w której jest nauczycielem muzyki.

W 2014 roku otworzyła klasę harfy w Zespole Szkół Muzycznych nr. 74 w Warszawie Rembertów, w której uczy do dziś.

 

Arnold Kłymkiw

Arnold Kłymkiw, śpiewak (tenor), ur. 4 lutego 1993r.

Student IV roku Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, na wydziale wokalno-aktorskim, w klasie prof. Jerzego Knetiga. Wychowanek Warszawskiego Chóru Chłopięcego. Wykształcenie muzyczne zdobywał, uczęszczając do Państwowej Szkoły Muzycznej im. Oskara Kolberga w Warszawie (klasa fortepianu), oraz do Prywatnej Szkoły Muzycznej im. Witolda Lutosławskiego w Wołominie (klasa śpiewu solowego). Śpiewał na koncertach w Niemczech, w trakcie tournee po Japonii oraz na licznych prestiżowych uroczystościach w Polsce. W 2012 r. zdobył I miejsce w III Ogólnopolskim Konkursie Wokalnym im. prof. Haliny Słonickiej, w Suwałkach. W październiku 2014 r. występował dla Polonii w Copernicus Center, w Chicago. W lutym 2015r. debiutował w operze „Wesele Figara” Wolfganga Amadeusza Mozarta, natomiast w lipcu oraz listopadzie postawił pierwsze kroki na deskach Warszawskiej Opery Kameralnej. W 2016 roku otrzymał roczny angaż w Filharmonii Narodowej, w operze „Zamek na Czorsztynie” Karola Kurpińskiego, której pokaz odbył się 18 grudnia 2016 r. w Sali Kameralnej. Obecnie jest solistą Filharmonii Narodowej.

 

Dodaj do zakładek Link.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *